بررسی فیلم Maigret sets a trap

محصول سال 2016

براساس سری رمان های مشهور کمیسر مگره نوشته شده توسط ژرژ سیمنون

نمره: 7.5

درباره نویسنده: ژرژ سیمنون نویسنده بلژیکی است که حدود 500 رمان نوشته و از این حیث یکی از پرکار ترین نویسنده های قرن بیستم به شمار میرود همچنین او ششمین رمان نویس پرفروش دنیاست .شهرت او برای داستان های پلیسی و جنایی است که کمیسر مگره شاخص ترین آنهاست.

نظر من: قصه فیلم از وسط ماجرایی که ما دنبال خواهیم کزد شروع میشه در اولین تصاویر ما میفهمیم که شخصیت اصلی داستان تحت فشار هست و همه جوره شرایط سختی در کارش داره اما هنوز تصویر واضحی از کاراکتر اصلی پیدا نکردیم به شخصه وقتی چهره ی روان اتکینسون مشخص شد برای من هنوز بهمنزله ی مستربین دیده میشد و مدام انتظار داشتم یه شوخی یا یه حرکت مسخره ازش ببینم و به هیچ وجه حتی لباس هایی که پوشیده بود برام یه شخصیت جدی را تداعی نمیکرد اما بعد از حدود 5 دقیقه داستان انقدر تاریک میشه ک توقع وجود طنز در این قصه به حداقل میرسه واز این به بعد حضور واقعی یک کاراگاه حس میشه و میشه با شخصیت اصلی ارتباط برقرار کرد

شخصیت اصلی قصه نقش خیلی پررنگی داره و حتی در خیلی زمان ها اصلا فراموش میشه که ما با داستان یک قاتل سریالی طرفیم و صرفا موفقیت و حرکت شخصیت اصلی مطرح هست نکته جالب در مورد کاراگاه مگره در مقایسه با بقیه ی شخصیت های کاراگاهی اینه که به هیچ وجه انسان بی احساسی نیستودر مقابل قتل ها احساس مسیولیت زیادی میکنه در حینی که با انسانی باهوش دقیق سختکوش ارام و متشخص طرفیم که همیشه حرف اطرافیان و نقد و نظرشون رو خوب میشنوه با ادمی لج باز که که برای رسیدن به حقیقت از خیلی مرز ها میگذره هم مواجهیم

در این قصه میدونیم که شخصیت اصلی تحت فشار روحی شدیدی قرار داره مردم دوستان همکاران دولت و روزنامه ها همه مگره رو تحت فشار شدید گذاشتن و حس مسیولیت باعث میشه که شخصیت اصلی خودش رو در جنگی تمام عیار ببینه و تمام توانش رو برای حل معما بزاره او که برعکس اکثر کاراگاهان زندگی خانوادگی خوبی داره و گروهی از افسران پلیس که به او به عنوان یک رهبر باور دارند هنر خودش رو در مواجهه ذهنی و روانشناختی با حریف خودش میدونه

از نکته نکات جالب اینکه تا مدت زیادی ما تصویری از قاتل یا ارتکاب قتل نداریم با اینکه حضور قاتل رو متوجه میشیم همینطور استفاده زیاد از انسان ها و جمعیت و همینطور دیدن زیاد محیط و خیابان های پاریس حس نزدیکی زیادی برای ما ایجاد میکنه حتی با وجود اینکه قصه تاریک و خیلی صحنه ها تیاتری و کارت پستالی هستند استفاده ی خوب از دوربین و محیط بازی خوب بازیگزان فرعی و دلنشینی بازیگر اصلی حسن فیلم برای علاقمندان این ژانر هست